Oorontsteking bij hondenOorontsteking bij honden, hoe herken je dit?

Zeer vervelend is het: oorontsteking bij honden. Honden en katten komen normaal gesproken veel buiten, waar ze met soortgenoten spelen of op andere dieren jagen. Hierdoor worden ze blootgesteld aan allerlei bacteriën, ongedierte (zoals oormijten, luizen) en plantenresten die ziektes met zich mee kunnen brengen. De oren van honden en katten vormen van nature een broeiplek waar bacteriën vrij spel hebben en ontstekingen kunnen ontstaan. Vooral hondenrassen met hangende of harige (binnen)oren lopen hierbij risico. Door regelmatig de oren van uw hond of kat te onderzoeken, kunt u vroege signalen ontdekken en een oorontsteking voor zijn. Het geregeld schoonmaken van de oren verkleint de kans op infecties en complicaties. Hier leest u meer over de oorzaken, verschillende typen oorontsteking, symptomen en behandeling.

Lees ook: Beste middelenOorzaak oorontsteking

Wat is een oorontsteking?

Een oorontsteking is een lichamelijke reactie op een bacteriële of virale infectie van het middenoor (het gedeelte net achter het trommelvlies). Een ontsteking van het binnenoor veroorzaakt een ophoping van vloeistof en verhoging van de druk in het oor. Dit veroorzaakt op zijn beurt oorpijn. Hoewel de term oorontsteking veelal synoniem is voor ontsteking aan het binnenoor, onderscheiden we ontstekingen aan het binnen- midden en buitenoor die verschillende complicaties kunnen hebben.

Daarnaast zijn er acute oorontstekingen die pijnlijk zijn maar van korte duur, en chronische die aanhouden of steeds terugkomen en permanente schade toebrengen aan het midden- en binnenoor. Oorontsteking komt bij zowel kleine als grote huisdieren voor als ook bij alle leeftijden.

 

Buitenoorontsteking

De meeste oorontstekingen bij honden zijn buitenoorontstekingen. Bij dit type ontsteking is de ruimte tussen het trommelvlies en de ingang van het oor geïnfecteerd (Latijn: otitis externa). In het algemeen worden uitwendige oorontstekingen veroorzaakt door een combinatie van lichamelijke en omgevingsfactoren. Oormijten zijn de meest voorkomende oorzaak van dit type infectie. Daarnaast zijn bacteriële en gistinfecties (Malassezia) bronnen van onheil voor uw hond of kat, zij het dat deze meestal pas voor problemen zorgen wanneer de weerstand van uw huisdier al verminderd is. Eveneens komt het geregeld voor dat plantensporen of andere objecten in het oor de aanstichter zijn van een buitenoorinfectie.

 

Symptomen van een buitenoorinfectie

U kunt een oorontsteking herkennen aan verdikkingen in het oor die dieprood van kleur zijn. Wanneer een infectie optreedt gaat dit meestal gepaard met veel oorsmeer en/of vochtige afscheiding wat onaangenaam ruikt. Er zijn ook gedragssymptomen die u in de gaten moet houden, zoals het veelvuldig krabben aan het oor, scheefhangen met de kop en piepen of janken (wanneer u over de kop aait). Als de ontsteking niet op tijd wordt behandeld kunnen schadelijke bacteriën verder de gehoorgang in komen en is de kans groter dat ook het middenoor en het binnenoor worden geïnfecteerd.

 

Middenoorontsteking

Bij een middenoorontsteking (Latijn: otitis media) zijn de gehoorbanen rondom het slakkenhuis en het evenwichtsorgaan (sacculus) geïnfecteerd. De ontsteking kan aan één of beide kanten optreden. Wanneer een ontsteking aan het middenoor niet tijdig wordt behandeld, kan ook het binnenoor geïnfecteerd raken of het trommelvlies scheuren. Opmerkelijk is dat met name Cavalier King Charles Spaniels vatbaar zijn voor dit type infectie.
Wanneer buiten- en middenoorontsteking tegelijk optreden, kan het oor opgezwollen zijn en een abnormale, vies ruikende afscheiding vertonen. Naast deze symptomen, kan het haar rondom het oor dof zijn. Zoals genoemd moet het oor dan ook goed gecontroleerd worden op oormijten en andere vreemde zaken die er niet thuis horen, zoals plantensporen en resten die als broeinest voor bacteriën kunnen dienen.

In extreme gevallen kan (gecombineerde) oorontstekingen leiden tot verlammingsverschijnselen aan de kant van het aangedane oor, zoals een hangoor, kwijlen aan één zijde van de bek of een slap ooglid (ptosis).

Het is goed om te weten dat de meest voorkomende oorzaak van buitenoorontsteking onbehandelde middenoorontsteking is. Daarnaast komen infecties aan het middenoor bij 16% van honden met buitenoorontsteking (meer dan 50% bij honden met chronische oorontsteking).

 

Binnenoorontsteking

Wanneer het binnenoor ontstoken is (Latijn: otitis interna), vermindert de functie van de gehoorzenuw. Deze zenuw regelt niet alleen het gehoor maar ook het evenwicht. Wanneer het evenwicht van uw hond of kat is verstoord, vertoont deze een schuine kop, in cirkels draaien, leunen of vallen naar de kant van het ontstoken oor en trillende ogen. Wanneer de infectie verergert kan dit zelfs levensgevaarlijke hersenvliesontsteking (meningitis), hersenontsteking (encefalitis) of ongecontroleerde spasmes (ataxie) veroorzaken. Daarom is het noodzakelijk tijdig uw dierenarts in te schakelen wanneer u het niet vertrouwt.

 

Behandeling oorontsteking bij honden en katten

Voor alle typen oorontsteking bij honden of katten geldt dat een vroegtijdige behandeling de beste kansen op herstel beidt. Wanneer u het vermoeden heeft dat uw hond of kat een oorinfectie heeft, raadpleeg dan gelijk uw dierenarts om uw viervoeter te diagnosticeren! Deze kan onder meer door middel van een otoscopie of onderzoek van het oorsmeer vaststellen of het oor ontstoken is en om welk type infectie het gaat.

Bij een binnen- en middenoorontsteking wordt veelal een antibioticum of antiparasitische therapie toegepast (mits het trommelvlies nog in takt is). Het buitenoor moet grondig worden schoongemaakt met een spoelmiddel dat het vuil oplost, zoals de Oxyfresh Pets oorreiniger. Hiermee kunt u dit deel van de infectie zelf behandelen. Op onze website vindt u meer informatie over de 10 beste middelen om de oren van uw hond of kat schoon te maken.

Om de ontsteking te remmen en pijn te verzachten, worden vaak hormonen of niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen gebruikt. Mocht de behandeling niet baten, dan kan een perforatie van het trommelvlies uitkomst bieden. Hierbij wordt de druk op het binnenoor vermindert en vloeistof het oor uitloopt. Zoals gezegd zijn dieper gelegen infecties gevaarlijker omdat ze dichter bij het binnenoor moeilijker te behandelen zijn. Maak de oren van uw hond, kat of konijn dan ook regelmatig schoon. Doe dit met een diervriendelijke oplossing om hen deze ellende te besparen.